Yüksek tahsil için 1978 sonunda geldiğim ABD’de 45 yıldır yaşayan biri olarak yazılarımda sizlere bu memleket hakkında mümkün olduğu kadar gerçeklere dayalı bilgiler paylaşmaya çalışacağım.

ABD’yi ve onun halkını daha iyi anlayabilmek için siz okuyucularımıza Amerikan halkı ve devletinin sistemi hakkında kısaca bilgi vermekte yarar görüyorum.

ABD hala fırsatlar ülkesi ve hala dünyada taşınmak ve yaşamak için en çok arzu edilen ülkelerden biri. ABD harika kariyer fırsatları, benzersiz bir yaşam tarzı ve dünyadaki en yüksek yaşam standartlarından olan bir ülke.

Amerikan toplumu, nüfusun sosyal, etnik ve dini yapısının bir göç tarihi tarafından şekillendirilmesiyle kültürel olarak oldukça çeşitlidir. Sosyal tutumların, yaşam tarzlarının ve inançların bölgesel, etnik, sosyoekonomik veya partizan geçmişlere göre önemli ölçüde farklılık gösterebileceği yaygın olarak görülür.  Amerikan vatandaşları bireysel ve kolektif olarak çok bağımsız, kendi kendine yeterli ve yaptıkları her şeyde öne çıkmayı seven bir millet. Amerikalılar seçme özgürlüğüne inanırlar; ülke özgürler ülkesidir ve bu nedenle vatandaşlarının kendi seçimleri için anayasal hakları vardır.

Amerikalılar doğrudan olmaya inanırlar yani ilişkilerinde direktirler, fikir ve düşündüklerini söylemekten çekinmezler. Sorunlar hakkında açık sözlü olma eğilimindedirler ve çatışmanın etrafından dolaşmak veya arabuluculuk yapmaktansa müzakere ile çözmeyi tercih ederler. Amerikalılar geçmiş veya şimdiki zamandan çok geleceğe odaklanır.

ABD Devleti Hükümet Sistemi

Amerikan devleti hükümet sisteminin en büyük özelliği çok kuvvetli ve taviz vermez bir güç paylaşımına sahip olmasıdır. Güç paylaşımı, demokratik yönetim ruhunun ayrılmaz bir parçasıdır. Güç paylaşımı, Amerikan demokrasisinde aşağıdakilerden dolayı önemlidir: 1) Güç paylaşımı, ülkedeki sosyal gruplar arasındaki çatışma olasılığını azaltmanın iyi bir yoludur. 2) Güç paylaşımı aynı zamanda siyasi liderlerin istikrarını da sağlar.

Amerika Birleşik Devletleri hükümeti, gücün ulusal hükümet ve eyalet hükümetleri arasında paylaşıldığı federalizm ve cumhuriyetçilik ilkelerine dayanmaktadır.

ABD Anayasası, hükümetin üç ayrı birbirinden bağımsız fakat eşit organını kurar: yasama organı (yasaları yapar), yürütme organı (yasaları uygular) ve yargı organı (yasaları yorumlar).

Yasama organı:

Anayasa'nın 1. Maddesi ile kurulan Yasama Organı, birlikte Birleşik Devletler Kongresi'ni oluşturan Temsilciler Meclisi ve Senato'dan oluşur. Anayasa, Kongre'ye yasa çıkarma ve savaş ilan etme yetkisi, birçok Başkanlık atamasını onaylama veya reddetme hakkı ve önemli soruşturma yetkileri verir.

Temsilciler Meclisi, toplam nüfuslarına orantılı olarak 50 eyalete bölünmüş 435 seçilmiş üyeden oluşur. Ayrıca, Columbia Bölgesi'ni, Porto Riko Topluluğu'nu ve Amerika Birleşik Devletleri'nin diğer dört bölgesini temsil eden oy hakkı olmayan 6 üye vardır: Amerikan Samoası, Guam, ABD Virgin Adaları ve Kuzey Mariana Adaları Topluluğu. Odanın başkanlık görevlisi, Temsilciler tarafından seçilen Meclis Başkanı'dır. Cumhurbaşkanlığı ardıllığında üçüncü sıradadır.

Meclis üyeleri iki yılda bir seçilir ve 25 yaşında, en az yedi yıldır ABD vatandaşı ve temsil ettikleri eyalette ikamet ediyor olmalıdır.

Meclis'in, gelir faturalarını başlatma, federal yetkilileri görevden alma ve bir Seçim Koleji bağı olması durumunda Başkanı seçme gücü de dahil olmak üzere, yalnızca kendisine atanmış çeşitli yetkileri vardır.

Senato, her eyalet için 2 tane olmak üzere 100 Senatörden oluşur. 17. Değişikliğin 1913'te onaylanmasına kadar, Senatörler halk oylamasıyla değil, eyalet yasama meclisleri tarafından seçiliyordu. O zamandan beri, her eyaletin halkı tarafından altı yıllık dönemler için seçildiler. Senatörlerin görev süreleri kademeli olduğundan, Senato'nun yaklaşık üçte biri her iki yılda bir yeniden seçilmek üzeredir. Senatörler 30 yaşında, en az dokuz yıllık ABD vatandaşı ve temsil ettikleri eyalette ikamet ediyor olmalıdır.

Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı, Senato Başkanı olarak görev yapar ve Senato'da eşitlik olması durumunda belirleyici oyu kullanabilir.

Senato, Başkan'ın onay gerektiren atamalarını onaylama ve anlaşmaları onaylamak için tavsiye ve onay verme yetkisine sahiptir. Bununla birlikte, bu kuralın iki istisnası vardır: Meclis, Başkan Yardımcılığına atamaları ve dış ticareti içeren herhangi bir anlaşmayı da onaylamalıdır. Senato ayrıca, Meclis tarafından kendisine atıfta bulunulan federal yetkililer için görevden alma davalarını da inceler.

Yasayı geçirmek ve imzası için Başkan'a göndermek için, hem Meclis hem de Senato aynı yasa tasarısını oy çokluğuyla kabul etmelidir. Başkan bir yasa tasarısını veto ederse, her bir organın en az üçte ikisinin lehte oyu ile yasa tasarısını her mecliste yeniden geçirerek vetosunu geçersiz kılabilir.

Yürütme Organı:

Yürütme Organının yetkisi, aynı zamanda devlet başkanı ve silahlı kuvvetlerin Başkomutanı olarak da görev yapan Amerika Birleşik Devletleri Başkanına verilmiştir. Başkan, Kongre tarafından yazılan yasaların uygulanmasından ve yürütülmesinden sorumludur ve bu amaçla, Kabine dahil olmak üzere federal kurumların başkanlarını atar. Başkan Yardımcısı da İcra Organının bir parçasıdır ve ihtiyaç duyulması halinde Başkanlığı üstlenmeye hazırdır.

Kabine ve bağımsız federal kurumlar, federal yasaların günlük olarak uygulanmasından ve idaresinden sorumludur. Bu departmanlar ve kurumların, Savunma Bakanlığı ve Çevre Koruma Ajansı, Sosyal Güvenlik İdaresi ve Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu kadar geniş ölçüde farklı görev ve sorumlulukları vardır.

Silahlı kuvvetler mensupları da dahil olmak üzere, Yürütme Şubesi 4 milyondan fazla Amerikalıyı istihdam etmektedir.

Başkan, Amerika Birleşik Devletleri'nin hem devlet başkanı hem de hükümet başkanı ve silahlı kuvvetlerin Başkomutanıdır.

Anayasanın II. Maddesi uyarınca Başkan, Kongre tarafından oluşturulan yasaların yürütülmesinden ve uygulanmasından sorumludur. Her biri Başkanlık Kabinesinin atanmış bir üyesi tarafından yönetilen on beş yürütme dairesi, federal hükümetin günlük idaresini yürütür. Başkanları Kabine'nin bir parçası olmayan, ancak Başkan'ın tam yetkisi altında olan CIA ve Çevre Koruma Ajansı gibi diğer yürütme kurumları da buna katılıyor. Başkan ayrıca Federal Rezerv Kurulu veya Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu gibi 50'den fazla bağımsız federal komisyonun başkanlarının yanı sıra federal yargıçları, büyükelçileri ve diğer federal makamları da atar. Başkanın Yürütme Ofisi (EOP), Yönetim ve Bütçe Ofisi ve Amerika Birleşik Devletleri Ticaret Temsilciliği Ofisi gibi kuruluşların yanı sıra Başkanın acil personelinden oluşur.

Başkan, yasaları imzalama veya Kongre tarafından çıkarılan yasa tasarılarını veto etme yetkisine sahiptir, ancak Kongre, her iki meclisin de üçte iki oyu ile bir vetoyu geçersiz kılabilir. Yürütme Organı diğer ülkelerle diplomasi yürütür ve Başkan, Senato'nun onayladığı anlaşmaları müzakere etme ve imzalama yetkisine sahiptir. Başkan, icra memurlarını yönlendiren veya mevcut kanunları açıklığa kavuşturan ve daha da ileriye götüren icra emirleri çıkarabilir. Başkan ayrıca federal suçlar için af ve bağışlama yetkisine sahiptir.

Yargı Organı:

Yargi Organını kuran Anayasa'nın III. Yüksek Mahkeme Yargıçlarının sayısı bile Kongre'ye bırakılmıştır - bazen altıya kadar düşerken, şu anki sayı (dokuz, bir Baş Yargıç ve sekiz Yardımcı Yargıç ile) yalnızca 1869'dan beri yürürlüktedir. Kongre, Yüksek Mahkeme'den daha aşağı mahkemeler kurma yetkisine sahiptir ve bu amaçla Kongre, çoğu federal davayı gören Birleşik Devletler bölge mahkemelerini ve temyiz edilen bölge mahkemesi davalarını inceleyen 13 Birleşik Devletler temyiz mahkemesini kurmuştur.

Federal yargıçlar, yalnızca Temsilciler Meclisi tarafından görevden alınma ve Senato'da mahkumiyet yoluyla görevden alınabilir. Yargıçlar ve Yargıçlar belirli bir süre görev yapmazlar - ölene, emekli olana veya Senato tarafından mahkum edilene kadar görev yaparlar. Tasarım gereği bu, onları halkın geçici tutkularından yalıtır ve yasayı seçim veya siyasi kaygılarla değil, yalnızca adaleti göz önünde bulundurarak uygulamalarına izin verir.

Genel olarak Kongre, federal mahkemelerin yargı yetkisini belirler. Bununla birlikte, bazı durumlarda - iki veya daha fazla ABD eyaleti arasındaki bir anlaşmazlık örneğinde olduğu gibi - Anayasa, Yüksek Mahkeme'ye Kongre tarafından geri alınamayacak bir yetki olan orijinal yargı yetkisini verir.

Mahkemeler yalnızca gerçek davalara ve ihtilaflara bakar — bir taraf mahkemede dava açabilmek için zarar gördüğünü göstermelidir. Bu, kararın pratik bir etkisi olmayacaksa, mahkemelerin yasaların anayasaya uygunluğu veya eylemlerin yasallığı hakkında tavsiye görüşü vermediği anlamına gelir. Yargı önüne getirilen davalar tipik olarak bölge mahkemesinden temyiz mahkemesine gider ve hatta Yüksek Mahkeme'de sona erebilir, ancak Yüksek Mahkeme her yıl nispeten az sayıda davaya bakar.

Federal mahkemeler, yasayı yorumlama, yasanın anayasaya uygunluğunu belirleme ve bireysel davalara uygulama yetkisine sahiptir. Kongre gibi mahkemeler, bir mahkeme celbi kullanarak kanıt ve tanıklık sunulmasını zorunlu kılabilir. Alt mahkemeler, Yüksek Mahkeme'nin kararlarıyla sınırlandırılmıştır - Yüksek Mahkeme bir yasayı yorumladığında, alt mahkemeler, Yüksek Mahkeme'nin yorumunu belirli bir davanın gerçeklerine uygulamalıdır.